گیاهخواری و نجات زمین

زندگی روی زمین در آب آغاز شد و زندگی همواره به آب وابسته بوده است.

با آب، زندگی شکوفا مي‌شود؛

بیابان‌ها به باغ، جنگل تنومند یا کلانشهرهای پر رونق مانند
 تل آویو و یا لس‌آنجلس تبدیل مي‌شوند. بدون آب، ما مي‌میریم.

با این حال چون این منبع ارزشمند در دسترس ما است،
 بسیاری از ما آن را کم اهمیت فرض مي‌کنیم. متاسفانه ما 
با سرعت زیاد در حال نزدیک شدن به نقطه‌ای هستیم که 
مجبور شویم ارزش این گنج طبیعی را به شیوه ای بسیار
 سخت درک کنیم. منابع آب قابل مصرف ما به طور 
هشدار دهنده‌ای رو به زوال هستند.

در سال ۲۰۰۰، کمیسیون جهانی آب پیش‌بینی کرد که 
افزایش مصرف آب در آینده در پی افزایش جمعیت باعث «تحمیل فشار غیر قابل تحمل به محیط زیست خواهد شد که 
این فشار نه تنها باعث از بین رفتن تنوع زیستی می شود 
بلکه باعث دور باطل فشار به اکوسیستمی خواهد شد بطوری 
که اکوسیستم دیگر نمي‌تواند خدمات ضرروی برای گیاهان
 و انسان‌ها را تامین کند.»

امروز به هر کجا که نگاه کنید، به ویژه در غرب آمریکا، 
مردم در حال ذخیره و صرفه جویی آب هستند. شما مردمی 
را مي‌بینید که کمتر خودروشان را مي‌شویند؛ از سردوشي‌ها 
و همچنین توالت‌ و شیرهای کم‌مصرف استفاده مي‌کنند؛ از منظره سازی های مقاوم در برابر خشکسالی استفاده مي‌کنند.

همچنین افراد هشیار هنگام مسواک زدن و یا تراشیدن 
ریش خود، شیر آب را باز نمي‌گذارند مگر زمانی که 
بخواهند مسواک، دهان، تیغ و یا صورت خود را بشویند.

این اقدامات محتاطانه موثر است اما مجموع همه این اقدامات
 در زمینه صرفه‌جویی آب به اندازه پیروی از یک رژیم 
غذایی گیاهی، موثر نیست.

آنچه که مي‌دانیم:

آب مورد نیاز برای تولید یک کیلو گوشت گوساله آمریکایی 
به گفته اتحادیه ملی تولید کنندگان گوشت گوساله: ۴۴۰۰ لیتر

آب مورد نیاز برای تولید یک کیلو گوشت گوساله آمریکایی به گفته دکتر جرج بورگ استروم، رئیس بخش علوم غذا و تغذیه انسانی در کالج کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه میشیگان: ۲۵۰۹۰ لیتر

آب مورد نیاز برای تولید یک کیلو گوشت گوساله کالیفرنیایی به گفته بنیاد آموزش آب: ۲۴۷۰۰ لیتر

آب مورد نیاز برای تولید یک کیلو غذا در کالیفرنیا به گفته متخصص خاک و آب بخش کشاورزی دانشگاه کالیفرنیا که
 با مشاوران دامپروری ها همکاری مي‌کنند:

یک کیلو کلم:‌ ۲۳۱ لیتر

یک کیلو گوجه فرنگی: ۲۳۱ لیتر

یک کیلو سیب زمینی: ۲۴۱ لیتر

یک کیلو گندم: ۲۵۱ لیتر

یک کیلو هویج: ۳۳۱ لیتر

یک کیلو سیب: ۴۹۱ لیتر

یک کیلو گوشت مرغ: ۸۱۷۰ لیتر

یک کیلو گوشت خوک:‌ ۱۶۳۰۰ لیتر

یک کیلو گوشت گاو: ۲۵۳۰۰ لیتر

این‌ طور هم می‌شود به قضیه نگاه کرد: فرض کنیم که شما 
هر روز دوش مي‌ گیرید. فرض کنیم که هر دوش گرفتن شما
 به طور متوسط ۷ دقیقه به طول بینجامد. در این صورت 
شما هر هفته در مجموع ۴۹ دقیقه دوش خواهید گرفت. 
برای اینکه محاسبه آسان شود این عدد را گرد و تبدیل به
 ۵۰ دقیقه می‌کنیم.

حال فرض کنیم که شدت جریان آب در سر دوشی شما، 
۹ لیتر در هر دقیقه باشد.

۹ لیتر در هر دقیقه و ۵۰ دقیقه در هر هفته به این معنی است
 که شما هرهفته ۴۵۰ لیتر آب برای دوش گرفتن مصرف
 می کنید.

این عدد را در ۵۲ هفته در سال ضرب کنید. می‌بینید که در 
سال ۲۳۴۰۰ لیتر آب برای دوش گرفتن استفاده مي‌کنید.

هنگامی که این عدد را با میزان آب لازم برای تولید یک کیلو گوشت گاو کالیفرنیایی (۲۴۷۰۰ لیتر) که توسط بنیاد آموزش
 آب محاسبه شده مقایسه مي‌کنید متوجه یک نکته عجیب مي‌شوید. امروزه در کالیفرنیا اگر شما یک کیلو گوشت 
نخورید معادل بیش از شش ماه دوش نگرفتن، در مصرف
 آب صرفه‌جویی خواهید کرد. همچنین با استفاده از آمار 
و ارقام متخصصان خاک و آب در بخش کشاورزی دانشگاه کالیفرنیا متوجه مي‌شوید که نخوردن یک کیلو گوشت گاو کالیفرنیایی به اندازه یک سال دوش نگرفتن شما، در مصرف
 آب صرفه‌جویی می کند.

«در کالیفرنیا، بیشترین مصرف کننده آب، شهر لس‌آنجلس نیست. همچنین صنایع‌ نفت، مواد شیمیایی و دفاعی هم نیستند. مزارع انگور و گوجه فرنگی هم نیستند. بلکه بیشترین
 مصرف کننده آب، علوفه ای هستند که در مناطقی تقریبا 
بیابانی برای تغذیه گاوها، کشت مي‌شوند.... علت بحران آب
 در غرب آمریکا- و بسیاری از مشکلات زیست محیطي‌ 
پیامد آن - را مي‌توان در یک کلمه خلاصه کرد: دام‌»
( مارک ریسنر، نویسنده کتاب صحرای کادیلاک) گوشتی که 
در نقاط مختلف کشور تولید مي‌شود به مقادیر متفاوتی از 
آب نیاز دارد. گوشتی که جنوب شرق تولید مي‌شود به 
آب کمتری نیاز دارد تا گوشتی که در سایر مناطق تولید 
مي‌شود؛ چرا که به دلیل بارندگی بیشتر در فصل رشد گیاهان
 در جنوب شرق، نیاز به آبیاری چندانی نیست. از سوی 
دیگر، گوشت آریزونا و کلورادو حتی به آب بیشتری نسبت
 به کالیفرنیا نیاز دارند. دلیل اینکه تولید یک کیلو گوشت گاو نسبت به یک کیلو گوشت خوک یا مرغ به آب بیشتری نیاز 
دارد این است که صنایع خوک و ماکیان در آمریکا

بیشتر در مناطقی متمرکز هستند که مزارع غلات به آبیاری 
نیاز ندارند و اگر هم نیاز داشته باشند، این نیاز بسیار اندک است. همچنین میزان بهره‌وری خوك‌ها و مرغ‌ها در تبدیل خوراک به گوشت، بیشتر از گاوها است.

البته، گاوداران تاکید مي‌کنند که تولید گوشت، آب زیادی 
را مصرف نمي‌کند.

اما بسیار مهم است که ما مصرف آب را دست‌کم نگیریم همانگونه که دست کم نگرفتن مقدار بنزین مورد نیاز برای رسیدن به مقصد آن هم در شرایطی که در مسیر، امکان سوخت‌گیری وجود ندارد، اهمیت دارد.

در هر دو حالت، کاستي‌ها تا لحظات آخر خود را نشان 
نمي‌دهند. شما نمي‌توانید به پمپاژ کردن آب‌ها از داخل چاه‌ها 
و یا سفره‌های آب زیرزمینی به صورت ناپدار ادامه بدهید تا اینکه آب این منابع به پایان برسد. این کار دقیقا مانند رانندگی کردن با یک خودروی بدون درجه نشانگر بنزین است. شما 
پدال گاز را فشار مي‌دهید و ماشین سرعت مي‌گیرد و شما 
نتیجه مي‌گیرید که بنزین کافی دارید اما ناگهان بنزین به 
پایان مي‌رسد. اما حتی دست‌کم نگرفتن مصرف آب مهم‌تر 
است. برای نفت، جایگزین‌هایی مانند هیدروژن، انرژی خورشیدی و بادی و سایر منابع انرژی وجود دارد اما برای 
آب، جایگزینی وجود ندارد. اگر آب به اتمام برسد، ما
 نمي‌توانیم غذا تولید کنیم و یا عملیات حیاتی زندگی

را حفظ کنیم.

"تقریبا نیمی از آب مصرف شده در این کشور برای پرورش دام‌ها و به ویژه گاوها استفاده مي‌شود." (آدوبن ۱۹۹۹)

"آبی که برای تولید ۵۰۰ کیلو گوشت گاو استفاده 
مي‌شود برای شناور کردن یک ناوشکن کافی است." (نیوزویک)

یک تغییر فرهنگی به سوی رژیم غذایی گیاهی، موجب سد کردن راه‌آبی می‌شود که بیشتر ما به هدر می دهیم. این تغییر فرهنگی، ما را قادر خواهد ساخت تا از ارزشمندترین منبع طبیعی حفاظت کنیم. همچنین باعث خواهد شد که بچه‌های ما 
به اندازه کافی آب برای نوشیدن، پخت و پز، بهداشت
 و پرورش مواد غذایی داشته باشند.

اگر ما واقعا علاقه‌مند هستیم که برای بچه‌ها و نوه‌های خود 
یک جهان قابل زیست باقی بگذاریم، آنگاه باید از خود سوال 
کنیم که قدرت ما در کجا نهفته است و کجا مي‌توانیم به 
صورت موثر از آن استفاده کنیم. هیچ تک اقدام دیگری به 
اندازه پیروی از یک رژیم غذایی گیاهی، برای

صرفه جویی در مصرف آب، موثر نیست.

منبع: کتاب "انقلاب غذایی"‌ (Food Revolution)

نوشته جان رابینز