زنانی که ساکت نمی شوند…

ملاله یوسف زی،‌ فریادی که جهان شنید

اتوبوس مثل همیشه دانش‌‌آموزان دختر را از مدرسه‌ای در دره سوات پاکستان به خانه باز می‌گرداند که با دستور یک گروه از طالبان در یکی از مناطق پرتردد شهر متوقف شد. یکی ازاعضای طالبان وارد اتوبوس شد و با صدای بلند فریاد زد:‌ ملاله! و پس از آن شلیک سه گلوله برای لحظه‌ای فقط لحظه‌ای، سکوت را بر اتوبوس، منطقه و حتی شهر حاکم کرد.

اما تنها سه روز بعد ۹ و نیم میلیون دانش‌آموز پاکستانی به خیابان آمدند تا نشان بدهند که دیگر شلیک گلوله نمی‌تواند آنها را از تحصیل باز بدارد. هدف گلوله‌ها ملاله یوسف‌‌زی دختر چهارده ساله پاکستانی بود که از یازده سالگی تلاشش را برای ایجاد صلح در منطقه و فراهم کردن امکانات تحصیل برای دختران آغاز کرده بود. ملاله با انتشار خاطرات روزانه اش از دشواری‌های زندگی و تحصیل در مناطق تحت کنترل طالبان سخن گفته بود. همین تلاش او باعث شده بود که سال گذشته جایزه ملی صلح پاکستان به خاطر خدمات فوق‌العاده‌اش برای پیشبرد صلح در منطقه بسیار خطرناک سوات پاکستان به او اهدا شود.

بنیاد بین‌المللی حقوق کودکان هم سال گذشته ملاله را نامزد دریافت جایزه بین‌المللی صلح کودکان کرده بود. همان موقع ملاله در گفتگویی با شبکه خبری سی‌ان‌ان گفته بود:

من حقوقی دارم. حق دارم تحصیل کنم. حق دارم بازی کنم. حق دارم آواز بخوانم. حق دارم با دیگران گفت و گو کنم. حق دارم برای خرید بیرون بروم و حق دارم حرف بزنم.

اما حالا کمتر از دو هفته پس از اینکه گلوله اسلام‌گرایان افراطی جمجمه ملاله یوسف‌زی چهارده ساله را هدف قرار داد،‌ او در بیمارستانی در بیرمنگام بریتانیا تحت معالجه است. او در حالی با آمبولانس هوایی بیمارستانی در راولپندی پاکستان را ترک کرد که طالبان پاکستان مسوولیت ترور او را بر عهده گرفته و او را نماد کفر و هرزگی خوانده بود. طالبان اعلام کرده که حتی اگر ملاله زنده بماند یک بار دیگر برای کشتن او تلاش خواهد کرد. تهدیدی که از سوی دولت پاکستان بی‌پاسخ نماند. رحمان ملک،‌ وزیر کشور پاکستان برای دستگیری سخنگوی طالبان پاکستان که مسوولیت تیراندازی به ملاله را بر عهده گرفته جایزه یک میلیون دلاری تعیین کرد:

من برای سر احسان‌الله احسان جایزه یک صد میلیون روپیه‌ای اعلام می‌کنم. هر کس او را بگیرد جایزه را دریافت خواهد کرد. این به خاطر آن است که ما می‌خواهیم این گونه تروریسم را ریشه کن کنیم.

سعید پیوندی جامعه شناس ساکن پاریس در مورد ملاله یوسف‌زی می‌گوید:

این دختر در حقیقت از سالها قبل، از زمانی که یازده سال داشت با نوشتن و از طریق ابراز مخالفتش با کسانی که آموزش دختران را قبول ندارند یا به زنها ظلم می‌کردند، درعمل ه یک نماد یا سمبل مقاومت زنها تبدیل شده بود. همین جایگاه ویژه‌ او با وجود سن خیلی کم و گفتمانی که در بین زنهای آن منطقه جا افتاده و می رفت تا مقاومتی به وجود بیاورد، باعث شد که تا این حد تنفر و کینه علیه او وجود داشته باشد، آن اندازه که به سراغش بروند و بخواهند یک دختر چهارده ساله را ترور کنند.

اما حق تحصیل تنها حقی نیست که طالبان تلاش می‌کند از زنان و دختران پاکستان و افغانستان بگیرد. سعید پیوندی: آمار سازمان ملل نشان می‌دهد که یک سوم زنان کشورهایی مثل پاکستان پیش از رسیدن به ۱۸ سال ازدواج می‌کنند و این برای یک جامعه فاجعه است و ملاله نماینده نسلی است که علیه این فاجعه قیام می‌کند.

پزشکان می‌گویند وضعیت جسمانی ملاله تحت کنترل است و امیدوارند که در روزهای آینده شاهد پیشرفت درمان او باشند. اما آنگونه که خبرنگاران محلی پاکستان می‌گویند حمله به ملاله تاثیری بیشتر از شلیک سه گلوله در پاکستان برجای گذاشته. عبدالهای کاکای، گزارشگر رادیو مشعل بخش پشتون زبان رادیو اروپای آزاد/ رادیو آزادی که خاطرات روزانه ملاله را منتشر می‌کرد به رادیو فردا می‌گوید اینک همه پاکستان با ملاله است:

ملاله در پاکستان مشهور شده و تمام پاکستان پشتیبان این دختر شده است و حمله به او سراسر پاکستان را تکان داده. این دختر از بی‌نظیر بوتو نخست وزیر اسبق هم مشهورتر شده. چرا که خانم بوتو نخست وزیر بود و کشته شد اما کسانی هم بودند- یعنی مخالفان سیاسی اش- که از کشته شدنش خوشحال شدند، هرچند اقلیت بودند. اما در مورد ملاله هیچکس به جز طالبان مخالف او نیست.

در سال ۲۰۰۹ زمانی که طالبان اعلام کرد تمامی مدارس دخترانه در منطقه سوات پاکستان را تعطیل خواهد کرد ملاله آرزوهایش را در برابر خبرنگار نیویورک تایمز بر زبان آورد. آرزویی که پدر ملاله همچنان امیدوار است دخترش روزی به آن دست پیدا کند:

من می‌خواهم به تحصیلاتم ادامه بدهم و دکتر بشوم  .